فستینگ برای دیابتی‌ها: شواهد تازه و خط قرمزها

آیا فردی که قندش بالاست می‌تواند فستینگ بگیرد؟ این پرسش سال‌ها بی‌پاسخ دقیق مانده بود، چون بیشتر مطالعات روی افراد سالم انجام می‌شد. در سال‌های اخیر چند جمع‌بندی خوب مخصوص افراد پیش‌دیابتی و مبتلا به دیابت نوع ۲ منتشر شده است.

یافته‌ها

متاآنالیز ۱۲ مطالعه با ۳۴۴ شرکت‌کننده مبتلا به دیابت نوع ۲ نشان داد محدود کردن خوردن به پنجرهٔ حداکثر ۱۲ ساعته، HbA1c را به‌طور میانگین حدود ۰٫۳۲ واحد درصد و قند ناشتا را حدود ۰٫۴۴ میلی‌مول بر لیتر کاهش می‌دهد. مرور نظام‌مند دیگری که تا اوت ۲۰۲۵ منابع را جست‌وجو کرده (ثبت‌شده در PROSPERO) همین جهت‌گیری را در افراد پیش‌دیابتی تأیید می‌کند. بخشی از اثر از کاهش وزن می‌آید و بخشی احتمالاً از هماهنگ شدن خوردن با ریتم شبانه‌روزی بدن.

خط قرمزها

برای کسی که انسولین یا داروهای پایین‌آورندهٔ قند (مثل سولفونیل‌اوره‌ها) مصرف می‌کند، جابه‌جا شدن ساعت وعده‌ها بدون تنظیم دارو می‌تواند به افت قند خطرناک منجر شود. به همین دلیل هیچ فرد دیابتی نباید بدون هماهنگی با پزشک معالج پنجرهٔ غذایی‌اش را تغییر دهد. نکتهٔ دوم: کیفیت غذا در همان پنجره همچنان حرف اول را می‌زند؛ فستینگی که با نوشابه و شیرینی شکسته شود، دستاوردی نخواهد داشت.

اگر می‌خواهید بدانید غذاهای رایج چه شاخص گلیسمی‌ای دارند، ستون GI را در صفحات بانک غذای رژیمت و فهرست غذاهای با GI پایین ببینید.

منابع

• متاآنالیز TRE در دیابت نوع ۲ (۱۲ مطالعه)، Diabetology & Metabolic Syndrome، ۲۰۲۶
• مرور نظام‌مند TRE در پیش‌دیابت و دیابت نوع ۲، PubMed، ۲۰۲۵
• متاآنالیز TRE در شیفت‌کاران، Nutrients، ۲۰۲۵ — نقش ریتم شبانه‌روزی