۳ مرداد ۱۴۰۵ · ۶ دقیقه زمان مطالعه
روی داروی لاغری چه بخوریم؟ راهنمای تغذیهٔ دوران GLP-1
وقتی اشتها با دارو سرکوب میشود، هر لقمه باید حسابشده باشد: پروتئین اول، ریزمغذیها زیر نظر، مایعات کافی و تمرین مقاومتی.
وقتی دارو اشتها را کم میکند، مشکل جدیدی ظاهر میشود: حجم غذای دریافتی آنقدر پایین میآید که رساندن پروتئین، ویتامینها و مواد معدنی کافی سخت میشود. بیانیهٔ مشترک ۲۰۲۵ چهار انجمن علمی («اولویتهای تغذیهای برای پشتیبانی از درمان GLP-1»، مجلهٔ Obesity) نخستین راهنمای رسمی این موضوع است.
اصول کلیدی
پروتئین را اول بخورید. با معدهای که زود پر میشود، اگر بشقاب را با نان و برنج شروع کنید، جایی برای پروتئین نمیماند. هدف ۱٫۲ تا ۲ گرم بهازای هر کیلوگرم وزن بدن است؛ ماست یونانی، تخممرغ، مرغ، ماهی و حبوبات متراکمترین گزینهها هستند و در حالت تهوع، منابع مایع مثل شیر و اسموتی پروتئینی بهتر تحمل میشوند.
ریزمغذیها را جدی بگیرید. بیانیه، غربالگری آزمایشگاهی B12، ویتامین D، آهن، کلسیم و منیزیم را عاقلانهتر از مصرف کورکورانهٔ مکملهای تجاری میداند و هیچ «مکمل مخصوص GLP-1» را تأیید نمیکند. یک مولتیویتامین سادهٔ روزانه پوشش معقولی است.
یبوست و کمآبی شایع است. فیبر (سبزیجات، حبوبات، غلات کامل) و آب کافی — حدود ۶ تا ۸ لیوان — را فراموش نکنید؛ سرکوب اشتها احساس تشنگی را هم کم میکند.
تمرین مقاومتی اختیاری نیست. دو تا سه جلسه در هفته، برای اینکه وزنِ رفته از چربی باشد نه عضله.
برای شمردن پروتئین روزانه از دفترچهٔ کالری رژیمت استفاده کنید — ستون پروتئین را جداگانه نشان میدهد.
منابع
- Mozaffarian D و همکاران، «Nutritional Priorities to Support GLP-1 Therapy for Obesity»، Obesity، ۲۰۲۵
- بیانیهٔ ENDO 2025 دربارهٔ پروتئین و حفظ عضله در درمان با سماگلوتاید
- مرور ACE Certified، ژوئن ۲۰۲۵ — توصیههای عملی پروتئین ۱٫۲ تا ۲ گرم بر کیلوگرم