چرا بعد از رژیم، بدن ترمز می‌کشد؟ داستان متابولیسم تطبیقی

مطالعهٔ معروف Fothergill و همکاران (Obesity، ۲۰۱۶) شرکت‌کنندگان مسابقهٔ تلویزیونی The Biggest Loser را شش سال پس از کاهش وزن شدید پیگیری کرد: میانگین متابولیسم استراحتشان حدود ۵۰۰ کیلوکالری در روز کمتر از عددی بود که برای وزن جدیدشان انتظار می‌رفت — و این «تطبیق متابولیک» با گذشت سال‌ها هم کاملاً برنگشته بود. بیشترشان بخش بزرگی از وزن را بازیافته بودند.

واقعیت، نه بهانه

تطبیق متابولیک واقعی است اما اندازه‌اش در رژیم‌های معقول بسیار کوچک‌تر از این مثال افراطی است (اغلب ۵۰ تا ۱۵۰ کیلوکالری). بخش بزرگ‌تر «ترمز» از جای دیگری می‌آید: بدن سبک‌تر طبیعتاً کالری کمتری می‌سوزاند، فعالیت غیرورزشی (NEAT) ناخودآگاه کم می‌شود، و گزارش‌دهی غذا با گذشت زمان خوش‌بینانه‌تر.

پادزهرها

کسری کالری ملایم (۵۰۰، نه ۱۲۰۰) و پرهیز از رژیم‌های خیلی سخت؛ تمرین مقاومتی برای حفظ عضله — موتور اصلی سوخت‌وساز؛ پروتئین کافی؛ دوره‌های استراحت رژیمی چندهفته‌ای در نگهدارندهٔ کالری؛ و به‌روزرسانی هدف کالری با هر ۵ کیلوگرم کاهش وزن. نمودار پیش‌بینی وزن رژیمت همین منطق را نشان می‌دهد: با کاهش وزن، سرعت کم شدن هم طبیعی است.

منابع

• Fothergill E و همکاران، Obesity، ۲۰۱۶ — تطبیق متابولیک ۶ سال پس از The Biggest Loser
• Rosenbaum M و Leibel RL — مرورهای ترموژنز تطبیقی در کاهش وزن